Total Pageviews

Tuesday, September 17, 2013

නෙත් දෙකක් මට මදී . . .

අද මගෙ පරණ යහළුවෙක් මාව බලන්න ආවා, මා අසනීපයෙන් සිටින නිසා. මහවැස්සේ ගෙට ගොඩ වෙලා, යහළුවා මට තෑග්ගක් දුන්නා. හිතන්න පුළුවන්ද , ඒ මොනවද කියලා? මා විසින් අවුරුදු ගණනකට ඉහතින් පුවත් පත් වලට ලියූ නිර්මාණ ගොඩක්, ෆොටො කොපි කරලා . . . ලැමිනේට් කරලා . . . මට සතුටු හිතුණා, මගේ නිර්මාණ අගය කරන අයගේ ස්නේහවන්ත භාවය කොතරම් වටිනවද කියලා. ඉතින් ඒ කවියක් දෙකක් ඔබටත් කියවන්න මූණු පොතේ දමන්න මට හිතුණා.

1976 - තරුණි

හිරු නිවී සයුරු තෙර අඳුර සළු ලිහනවා
වළා සළුවක එතී සඳ පලුව වඩිනවා
ඔබෙන් තනි වූ මහද සුසුම් කැටි ගැසෙනවා
වියෝගය දරනු බැරි යුග නයන පෙඟෙනවා

යුග ගණන් පාරමී පිරූ මුත් එක සිතින්
ළඟ ඉඳන් කවි ලියූ කුමරු දුරු විය නෙතින්
හස කැරැලි පිපෙනු නැහැ, යලිදු යුග තොල් මතින්
කෙළෙස අත් පුඩි ගසමි තනිව මම එක අතින්

අතුපතර සැඟවෙමින් රැහැයියන් ඉකිබිඳී
තියු ගීත ගයනු බැරි කුරවි තුරු මත නිදී
පෙමක් මිහිදන් කෙරෙයි, උපන් ගෙයි මිය ඇදී
ඒ දුකින් හඬන්නට නෙත් දෙකක් මට මදී

පුෂ්පා රම්ලනී

No comments:

Post a Comment