Total Pageviews

Monday, July 15, 2013

හදේ ගැඹුරුම තැනත් ගැස්සුණා






















සිහින මට නිදන්නට නොදී 
සිත කිති කවයි දඟ කරයි
නුඹත් ඇවිදින් පසෙක 
ඇස් දෙකින් නළලතින් ඉඟි කරයි
ඇසි පියෙන් අඹ මලක් 
ඉඳු දුන්නකින් නවා මට විදියි
හදේ ගැඹුරුම තැනත් ගැස්සුණා
ඉස්සුණා බොරු නොවෙයි

වැව් ඉවුර දිගේ නොව
 සිත් ඉවුරු මතිනි පිය මැන ගියේ
වැව් දියේ රළ තරඟ 
කියඹු වැල් ලෙසිනි හුරතල් වුණේ
ඒ ඇඟිලි තුඩු ඇවිත් කන්
පෙත්ත මත කිමද නැවතුණේ
නෙතේ කඳුලක් මිදෙන්නත් කලින්
කෙළෙස නුඹ නික්මුණේ

No comments:

Post a Comment