අනන්‍යතාවය . . . .

කවදා, කොතැන
කුමක් සඳහා
සඟවා තැබූයෙද
අනන්‍යතාවය මගේ?

මමද පූර්ණ මනුෂ්‍යයෙක්මි
ලබා දෙන්න මට එය නැවත
දෙවියනි!

අළුත්වැඩියා කුමට?

බිඳී යන සෙනෙහසට
දුක් කඳුළු සලන්නට
මහලු වැඩිදෝ දෙනෙත්?

බලාගෙන අහස දෙස
සුසුම් රැල් හෙළන්නට
නොතරම්ය, කියයි සිත්

හැර යාම ගැන සිතා
පරිතාප නොවෙන හද
මෙත් භාවනාවකම

දුරස් වීමම යෙහෙකි
හුදෙකලා වනු පිණිස
බැමි බිඳිනු පහසු වෙයි

ඇවිත් යනු පිණිස වත්
නොආවොත් වැඩි හොඳයි
අළුත්වැඩියා කුමට?

රාමසාන් සඳ

 













දුටුවාද රාමසාන් සඳ
නිමවන්නට උපවාස
මැද පෙරදිගින් කියන තුරු
සඳ දුටු බව
අපි බලා සිටිමු මෙහි

ඉමිතියාස් සමග ෆරීඩා
වටලප්පන් සමග කහ බත්
ගෙනෙන තුරු බලා හිටියා
අපි ළමා සන්දියේ

කවුරුත් කියන විදිහට
නෝම්බි ඉවර වූ පසු
රවුන්ඩේස් ගැහුවා අපි
චක් ගුඩුත් ඇද්දා
ජමාල් කාක්කා අපිට
ඩෙල්ටා ටොෆි අහුරු අහුරුත්
ගෙනැත් දුන්නා

අනේ දැන් අපි හුඟක් ඈතයි
ජමීලා ගේ සිනහව
තවමත් පෙනෙනවා මට
රාමසාන් සඳ අස්සෙන් . . .

සන්සාර ගත කර්ම

ඇල්වෙච්චි කහට කෝප්පෙක එබුණු
නිල්වෙච්චි හිරි වැටුණු ඔබෙ කවිය
හිල්වච්චි හදවතෙහි රුවා ගෙන
සිල් ගත්තු හැටි තමයි මට පුදුම

තටු සිඳුණු සිහින විහඟුන් රෑණ
තුටු සිතින් ගගන සරනුයෙ කෝම
කටු ලැහැබ් ජීවිතේ පිරුණාම
පටු මගත් වන දුර්ග වන අරුම

උපාධිය සිව වසක් අකුරු කළ
දපා නිදියන විටදි ෆයිල් තුළ
අපා දුක දෙවයි රැකියා සෙවුම
එපා වන නමුත් වෙන කරනු කිම

ඉර වැටෙයි බටහිරින් සමුදුරට
පර මලුත් හිනා වෙයි ඔච්චමට
කරකාර බඳින්නත් කල වයස
හරි නමුත් දිරි කොහෙද නිකමෙකුට

පගාවක් දෙන එකත් බැලයෙකුට
නිගාවක් වෙයිද දෙගිඩියාවක්
වගාවක් නැති හේන් යායකින්
කෙසේවත් අස්වැන්න නෙලුවැකිද?

පන්හිඳේ තෙතමනය තියෙන තුරු
සන්සුන්ව ලියන කවි නුඹටමයි
සන්සාර ගත කර්ම ඉඩ දේද
පින්සාර නුඹට මට ලන්වෙන්න

ඔබට වැටහුණාද?

මේ ලියුම් කරදහිය
තේරුමක් ඇති දෙයක් නොවෙයි
කාට, කුමන ලිපිනයකට යැව්වත්
දනිමි මම එය.
එතෙකුදු වුවත්,
කොක්කෙන් හෝ කෙක්කෙන්
එය ඔබතට පත් විය යුතුමය
එය ඔබටම ලැබිය යුතු බව
මගේ ඒකායන විශ්වාසයයි.

මේ ඉදිරි ගෙඋයනෙහි
පිච්චමල් සුපුෂ්පිතය
පැණි කුරුල්ලන් දවස පුරාම . . . !
මල් සුවඳ ගැල්වුණු රාත්‍රී මදනල 
අපගේ කුටිය දක්වාම ළඟා වෙයි.
මා නොදන්නා
විවිධ මාදිලියේ මිනිස්සු
අපේ ගෙය පසු කොට ඇදෙති,
නිරතුරුවම
තවම, මේ වනතුරුත්, කිසිවෙකුත්
ආවේ නැහැ, මගෙන් ප්‍රශ්න කරන්නට.

සිඟිති බලු පැටිඅයා
ගේ වටා රවුමේ දුවයි
හේතුවක් නැතිවම
වලිගය ඉහළ එසැවී
කවුරු හරි අල්ලා ගන්නට වගේ

නිදි නො එන විට රෑ කල
ඔබේ පොත් වල
දුහුවිලි පිසිමි, මම
මේ වන විට ඒ පොත් බොහොමයක්ම
කියවා හමාරය, මා.
එහෙත් කවදාවත්ම
ඔබේ මවගේ ලියුම් නම්
විවර නොකළෙමි, මම
ඇගේ පුතුන් ගැන
ඇගේ ශෝකයේ බර
වෑවිය නොහැක මට

ඉදින්, එසඳ මා පෙම්වත
අපේ එවුන් වෙනුවෙන්ම
ඔබ නික්ම ගිය සිතුවිල්ල
පමණකිය,
මා සිත අස්වසාලන
එකම දෙය
කෙසේ වෙතත් මේ සිරගත කෙරුම
මහා දුකක් වුව
අපගේ වෙන්වීම
සියල්ලක්ම දරා ගන්නට
මා හුරු කොට ඇත.

තවත් එක දෙයක්:
මට වඩාත්ම ඔබට
කිවයුතුව ඇත්තේ මෙයයි.
මම මුදු මොළොක්
ගැහැණියක් නොවන්නෙමි
එසේවම කලක් සිටි පරිද්දෙන්
අමන ගැහැණියක්ද නොවෙමි.
වත්මනේ අප රටේ තත්ත්වයන්
නොදෙයි, මට අපේක්ෂාවන් කිසිත්
ඉඳුරාම පැහැදිලිය, ඔබට මට
බොහෝ කල් වෙන් වී සිටිය යුතු බව
එසේනම්,
මා මේ නිවසේ තව දුරටත්
රැඳී සිටින්නේ කුමකටද
හරි!
ඔබට වැටහුණාද, මා ලියූ දේ?

 
 Mirrored Images පළ වූ උර්වෂි ගෙ කවියක්, ලක්ෂ්මි හොල්ම්ස්ට්‍රොම්ගෙ ඉන්ග්‍රිසි පරිවර්තනයෙන් සින්හලට පරිවර්තනය කළේ, 
පුෂ්පා රම්ලනී

සියලු සත්වයො නිදුක් වෙත්වාය!

දර්ශනය අනුව බොදු, මට මම ද නැති ලොවක
මගේ දෙස, මගේ බස, මගේ රැස කියා ගෙන
කුළල් කා ගනු කුමට නොවැටහෙයි, මේ බෙදුම
ද්වේෂ සහගතව ඔබ මෙත් වඩන්නේ කෙළෙස?

ලෙච්චිමී, සන්දනා, මුරුගේසු ලාගෙ සිත්
යන්තමින් සුව වෙද්දි ලප කැළල් මැකී ගොස්
කුමක් සන්තකේ කොට ගන්නදෝ කඩු, කිණිසි
අත දරා, ගහ මරා ගන්නෙ කුමකටද කියන්

ෆරීනා, ෆාතිමා, ඉක්බාල්, මොහිදීන්
ෆර්දාව පෙරෙව්වත්, හිස් වැසුම් පැළැන්දත්
ගැහැණුන්ය, මිනිසුන්ය අප වගෙම
සියලු සත්වයො නිදුක් වෙත්වාය!
කියතැකිද ඔවුන් බැහැරට දමා?

රම්ලාන් උපවාසෙ කෙළවරදි
අපි එකට පොඩි කාලෙ රස කැවිලි කාපු හැටි
දීපාවලී වලදි එකින් එක
පහන් දැල්වුවා අපි කිසි භේදයක් නැතුව
එකම පන්තියෙ අකුරු කෙරු අපිව
වෙන් කළා, දේශපාලන ලොක්කො
දැක්කුවා, වෙන වෙනම සිප් සතර උගන්නට

හොඳින් තේරුම් ගන්න දැනුත් නැහැ පමාවක්
අවිත් ආයුධ සියල් බිම දමා දයාවෙන්
සිලුත් බිඳ ගන්නැතුව එ'මානව ප්‍රෙමයෙන්
අතින් අත බැඳන් යමු පන්සලට
අතින් අත බැඳන් යමු පල්ලියට
අතින් අත බැඳන් යමු මස්ජිදය දකින්නට....

කමටහන් සොයන සිත

කමටහන් සොයන සිත විපිළිසර
ජවන් සිත් උප්පාද, ඨිති, භන්ග
මනස හිස් කරන්නට දැරු වෙහෙස
සම්මුතිය, පරමාර්ථ සටන් වැද

නිස්සරණ ජිවිතය කෙළවරෙක
අනිත්‍යය ගැහෙයි අවිනිශ්චිතව
ඉඟිමැරුව නෙත් අතීතයෙ ම'දෙස
කාච දැමුවද දෘෂ්ටියක් නැතිව

දෙතිස් රියනැති පිළිම පාමුලෙහි
පෙති හැළුණු පුෂ්ප සුවඳ ද වියැකි
අතර වැතිරෙන සිත ද මුදා ලමි
හැඟුම්, සිතිවිලි සියල් බැහැර කොට

සම්ප්‍රයෝගය සතුටු උළෙලක්ය
විප්‍රයෝගය බරැති සුසුමක්ය
සුළන් රැල් සුසුම් ගෙන පලා යයි
කඳුළු දිය කොපුල දිග ගලා යයි