මේ ලියුම් කරදහිය
තේරුමක් ඇති දෙයක් නොවෙයි
කාට, කුමන ලිපිනයකට යැව්වත්
දනිමි මම එය.
එතෙකුදු වුවත්,
කොක්කෙන් හෝ කෙක්කෙන්
එය ඔබතට පත් විය යුතුමය
එය ඔබටම ලැබිය යුතු බව
මගේ ඒකායන විශ්වාසයයි.
මේ ඉදිරි ගෙඋයනෙහි
පිච්චමල් සුපුෂ්පිතය
පැණි කුරුල්ලන් දවස පුරාම . . . !
මල් සුවඳ ගැල්වුණු රාත්රී මදනල
අපගේ කුටිය දක්වාම ළඟා වෙයි.
මා නොදන්නා
විවිධ මාදිලියේ මිනිස්සු
අපේ ගෙය පසු කොට ඇදෙති,
නිරතුරුවම
තවම, මේ වනතුරුත්, කිසිවෙකුත්
ආවේ නැහැ, මගෙන් ප්රශ්න කරන්නට.
සිඟිති බලු පැටිඅයා
ගේ වටා රවුමේ දුවයි
හේතුවක් නැතිවම
වලිගය ඉහළ එසැවී
කවුරු හරි අල්ලා ගන්නට වගේ
නිදි නො එන විට රෑ කල
ඔබේ පොත් වල
දුහුවිලි පිසිමි, මම
මේ වන විට ඒ පොත් බොහොමයක්ම
කියවා හමාරය, මා.
එහෙත් කවදාවත්ම
ඔබේ මවගේ ලියුම් නම්
විවර නොකළෙමි, මම
ඇගේ පුතුන් ගැන
ඇගේ ශෝකයේ බර
වෑවිය නොහැක මට
ඉදින්, එසඳ මා පෙම්වත
අපේ එවුන් වෙනුවෙන්ම
ඔබ නික්ම ගිය සිතුවිල්ල
පමණකිය,
මා සිත අස්වසාලන
එකම දෙය
කෙසේ වෙතත් මේ සිරගත කෙරුම
මහා දුකක් වුව
අපගේ වෙන්වීම
සියල්ලක්ම දරා ගන්නට
මා හුරු කොට ඇත.
තවත් එක දෙයක්:
මට වඩාත්ම ඔබට
කිවයුතුව ඇත්තේ මෙයයි.
මම මුදු මොළොක්
ගැහැණියක් නොවන්නෙමි
එසේවම කලක් සිටි පරිද්දෙන්
අමන ගැහැණියක්ද නොවෙමි.
වත්මනේ අප රටේ තත්ත්වයන්
නොදෙයි, මට අපේක්ෂාවන් කිසිත්
ඉඳුරාම පැහැදිලිය, ඔබට මට
බොහෝ කල් වෙන් වී සිටිය යුතු බව
එසේනම්,
මා මේ නිවසේ තව දුරටත්
රැඳී සිටින්නේ කුමකටද
හරි!
ඔබට වැටහුණාද, මා ලියූ දේ?
Mirrored Images පළ වූ උර්වෂි ගෙ කවියක්, ලක්ෂ්මි හොල්ම්ස්ට්රොම්ගෙ ඉන්ග්රිසි පරිවර්තනයෙන් සින්හලට පරිවර්තනය කළේ,
පුෂ්පා රම්ලනී
