අපහසු සිහසුන

කුඩ කොඩි සේසත්
පතාක ධජ හැම
අකුලා දැමුවෙමි


අපහසු සිහසුන
ඔටුණු ද රන් මිණි
ඉවතට දැමුවෙමි


වට තිර පාවඩ
උඩට උඩු වියන්
අකුලා තැබුවෙමි


විදසුන් වඩනට
සසරින් මිදෙනට
අරණට නික්මෙමි 

නුඹට පිදුණු මා සිත් මල

රන් දුනුකේ මල් සුවඳට 
නුඹ ඇදුණත් පෑල දොරින්
නුඹට පිදුණු මා සිත් මල
තිර හැඟුමින් මෙතෙර රුවින්


පත් ඉරු වල ලියු සුවහස්
නිසඳැස් සහ සඳැස් පද්‍ය
ලොව කියවනු නොරිසි හෙයින්
එසියල් පැදි පෙට්ටගමක 
බහා ලුවෙමි හොර රහසේ 


නැකැත් පොරොන්දම් කුමකට
අපේ දෙසිත් සම වෙයි නම්
ඇවිත් ගමට කාර බඳිමු
කූඩු හදන්නට සුබ දින

තරුමල්

සඳ වට්ටියට 
කඩා තරුමල් අහුරක්
ඇලෙව්වෙමි 
නීල වළා සළු මත
සැරසෙනු පිණිස
හැර ගිය පෙම්වතාගෙ 
මගුල් ගෙදර යන්නට

'රන් කුමරයි, රන් කුමරියි'

'රන් කුමරයි, රන් කුමරියි
රටින් පලච්චී
ගෙදර හිටපු පොකුටු කෙල්ල
දීග පලච්චී
තක දොන් දීග පලච්චී'




රබන් පද ඇහෙනවා
සුරල් සුරු වැයනවා
පොකුටු නැති ඉරටු කෙස්
නැකැත් පොත් වහනවා


දරු මල්ලො වඩා ගෙන
එතිය අවුරුදු කන්න
තෑගි බෝගත් ඉහින්-
කණින් බෝ දරා ගෙන


පිළි කන්නෙ බංකුවට
නිතොර ඇන තියා ගෙන
අනේ මම ඉන්නවා
දුර ඈත බලාගෙන



කලු කුමර දිෂ්ටියත්
නැහැ ඇලෙහි, දොළෙහිවත්
ඉන්න තැනෙකට මාව
කුදලගෙන යන්නවත්


සඳත් අව පසටමැයි
නැකැත් නැහැ අපලමැයි
වෙතොත් කුමරෙක් එලොව -
වත්, ඇවිත් යනු හොඳයි

සෙනෙහස

ලතා මඬුල්ලෙක

වළා කැරැල්ලක

කවි කොට ඇති යයි
සෙනෙහස මහරු



පවන් රැළෙක නැග

විමසා බැලුවෙමි

වට වැස්සට

සායම් බොඳ වීලා

සෙදෝනා

නිසොල්මනේම සිටියා සෙදෝනා


මල් පොකුරු, මල් වඩම්


වට කර ගෙන





කුරුවිට අයියා කළා ගුණ කතනයක්


සුනේත්‍රා කීවා කවියක්


අන්තිමට කවි පද හිර වී


ස්වරාල අතර ...


ඇස් වලයි පිරුණේ


වියෝ දුක


අපේ ඇස් අගටත්


හීන් තෙතමනයක් එකතු කර






මාලා හැඬුවා


ඉකි ගගහ


උහුලන්න අමාරුයි


ළඟින්ම හිටි කෙනෙක්


සමුගන්න හදනකොට සදහටම





අපි සේරෝම ගියා ඇය කැටුව


ඇගේ පසු පසින්
සෙදෝනා, ලැයිසා එහෙමත් .......

අපිත් එක්ක අත් අල්ලගෙනම ගියා





සුමිත්‍රා, කරුණක්කා


අනෝමා, තිලිනා, සුනේත්‍රා


හමුවුණා කාලෙකට පස්සෙ


ඊවටත් සතුටු ඇති


අපිව මුණ ගැස්සෙව්වවට





ඒත් එයා හිනා නොවීම


විදුලි ආදාහනාගාරයට


යද්දී . . .


බලන් ඉන්න බැරුව


අපි ආපසු හැරුණා






ඊවා හිටියා ආපහු එද්දිත්


සෙදෝනගෙ සිරුරෙ වෙලිලා


මට දැණුනා ඇගෙ සුසුම්


තවමත් උණුසුමට

රන් පිහාටුව

රත්තරන් හංසයෙක්
පියාඹා ගෙන ඇවිත්
රන් පිහාටුව හළා යන තුරා
බලා සිටියෙමි මමත්


උපන් දිනේට බටර් කේක් ගෙඩියක්වත්
ගෙනැත් දෙන්න හංදියේ බේකරියෙන්
මගේ බඩපිස්සිට


හංසයෙක් තියා
කොරවක්කෙක්වත්
ගෙමිදුල උඩින් පියාඹා ගියේ නැහැ
වැව පාරේම ගේ තිබිලත්