අද දරු නැලැවිල්ලක්

අත වෙරළු රැඳුණු
දර හිස මතෙහි බැඳුණූ
පලා ඉණ වට එතුණූ
නුඹටමයි, නුඹ කුමට හඬනූ

කන්දට ඇවිලෙනා ගිනි
නැන්දට නොපෙනෙනා වැනි
හැන්දට ගො'කිරි පිරැවිණි
නින්දට යන්න ම'දියෙණි

නොරට ගිය නුඹෙ අම්මා
කණට තෝඩුද දැම්මා
පිනට වෙද ඒ අම්මා
නුඹට ලැබුණේ දැන් සිතම්මා

අම්මා සුදුයි සියුමැලි
අප්පා නගන මැසිවිලි
නොඅසා දුවේ සුකුමලි
නිදියන් අසා නැළවිලි

වැස්සක පෙර නිමිති

සස්සඳ සසඳ මැද හිඳිනා සාවුන්නේ
සස්සඳ වකෙන් වක මෝරා හිනැහෙන්නේ
ඇස් දෙක පියෙන්නට කලියෙන් සිතපන්නේ
තිස්සෙම ගැහැණු සිත් නම් නැහැ ඉවසන්නේ

සත් සඳ ගලේ ගිරවුන් පෙම් කෙළිණු දුටිම්
මත් වූ කෙවිලියක් පෙම් ගී පුරනු දුටිම්
සිත් සන්තොසින් එහෙ මෙහෙ පිය හඹනු දුටිම්
අස්තංගත හිරේ රත් පැහැ සිඹිණු දුටිම්

සත්සඳ කිරණ පුපුරා සඳ මෝරන්නේ
සස් සඳ කිරණ යට වරළස පීරන්නේ
සස්සඳ සකිය, කිම ඇය සිත පාරන්නේ
වැස්සක පෙර නිමිති නුඹ තෝරාගන්නේ

නූතන ජන කවි

අත්වල පිපුණු කරගැට මල් රිදෙනවද
රත් වුණු පොළව ඔබෙ දෙපතුල් සිඹිනවද
නෙත් බැම මතේ රන් දහදිය නැගෙනවද
පත්තර පිටුවකින් ගත ගිම් නිවෙනවද

පවනැල්ලක්ව ගත සරතැස නිවන්නෙමි
අරුනැල්ලක්ව දවසට සුබ පතන්නෙමී
සෙවනැල්ලක්ව දුක ලඟ නිදි වරන්නෙමී
හසරැල්ලක්ව මුව අද්දර පිපෙන්නෙමී

හිරේ සැඩ කිරණ සිහිලැල් පිණි වේවා
කුසේ ගින්න නිවනට බත සරි ඒවා
හිතේ සවිය පුර පස සඳ මෙන් වේවා
මගේ ඇත් රජුව කඳ දෙවි සුරකීවා